Ik verzamel winterschilderijen, en onlangs viel me iets op wat ik daarvóór over het hoofd had gezien. Kijk naar wat er op zo’n doek gebeurt: het hele dorp is op de slee of op het ijs. Rijk en arm, oud en jong, mannen, vrouwen, kinderen, honden — allemaal door elkaar. Geen ander onderwerp in onze…
De eerste sneeuwbui, op de avond van 27 november 1978, was de startsein voor een winter die later de boeken in zou gaan als een van de strengste van de 20ste eeuw. Op 31 december bedroeg de maximum temperatuur -10 graden. De dag daarna was het nog rustig winterweer, maar op 2 januari woedde er…
Een kwart eeuw geleden heb ik een zomers fantasielandschap geschilderd. Deze week vond ik het tijd voor een wintervariant van datzelfde landschap. In 1999 hing het zomerlandschap op de eerste (en ook enige) tentoonstelling van mijn schilderijen, hier in ons dorp. De plaatselijke huis-aan-huis krant besteedde in een piepklein kolommetje aandacht aan de expositie. De…
“Winter. Je ziet weer de bomen door het bos, en dit licht is geen licht maar inzicht: er is niets nieuws zonder de zon. En toch is ook de nacht niet uitzichtloos, zo lang er sneeuw ligt is het nooit volledig duister, nee, er is klaarte van een soort geloof dat het nooit helemaal…
Als je in de buurt van een oeroude ruïne geboren bent, kan je geluk niet op. Elke steen, verweerd en getekend door de tijd, spreekt dan tot je verbeelding. En daarom verzonnen wij, mijn vriendjes en ik, terwijl we bij de slotgracht van het oude kasteel van Schaesberg stonden, onze ridderverhalen die we vervolgens langs…
Het is eigenlijk ongepast, het naschilderen van het werk van een ander. Maar drie dagen geleden ben ik er toch mee begonnen. Vandaag heb ik er de laatste hand aan gelegd. ‘Mijn’ schilderij is een tamelijk exacte kopie van een prachtig maar piepklein aquarelletje waarvan de kleuren mettertijd vervaagd zijn. Het tweehonderd jaar oude werkje…
Lang voordat er mensen op onze planeet rondliepen was er al sneeuw. Wit en onbetreden, rustig wachtend op de eerste menselijke voetstappen. Vanaf het moment dat wij ons op aarde vertoonden en elkaar rond kampvuren verhalen begonnen te vertellen, spreekt sneeuw tot de verbeelding. Sinds mensenheugenis dus. Sneeuw is eeuwig en altijd zichzelf. Het doet…
Als ik op het station van Houthem-St. Gerlach uit de trein stap, is het al donker. Moederziel alleen loop ik door de verlaten straten die schaars verlicht worden door straatlantaarns. Hier en daar liggen nog de droeve restanten van de sneeuwbuien die vanochtend over het land getrokken zijn. Ze hebben het wegverkeer zodanig ontregeld dat…
