Schilders leven, dankzij hun werken, na hun dood voort. Dat geldt zeker voor Andreas Schelfhout (1787-1870) die ‘de grootvorst’ van de winterlandschappen genoemd werd. Naast Barend Cornelis Koekkoek (1803-1862) wordt hij gezien als de belangrijkste vertegenwoordiger van het genre. Bij leven werd Schelfhout de hemel in geprezen en was hij, anders dan veel van zijn…
Het kon vriezen en het kon dooien. De weersomstandigheden waren ronduit grillig toen Charles Rochussen op een maartse ochtend van het jaar 1855 zijn atelier aan het Amsterdamse Rokin verliet. Achter de gesloten deur liet hij de geur van terpentijn, de vette, ietwat zoete lucht van lijnolie, de aardse tonen van zijn pigmenten en de…
Het oogt allemaal feeëriek en romantisch. Op een typisch Hollands ijsgezicht kunnen we genieten van een bevroren sloot of gracht, schaatsers die over het spiegelgladde ijs zwieren, een of meerdere molens aan de waterkant, besneeuwde knotwilgen die hun takken dramatisch naar de hemel uitstrekken en natuurlijk mag een koek-en-zopie tent niet ontbreken. Op sommige wintertaferelen…
Je moet er echt naar zoeken. Er zijn in ons land maar weinig schilderijen gemaakt die de winterse noden in beeld brengen. Deze aquarel doet dat wel. Aan de kleding van het kind te zien, is het werkje gemaakt aan het eind van de 18e eeuw. Een jongetje sleept een takkenbos achter zich aan die,…
Dit schilderij heet ‘Huisje en boot aan een bevroren plas op een donkere winterdag, 1852’. Een titel die het kunstwerk waarschijnlijk lang nadat het gemaakt werd heeft gekregen. Want toen ik het schilderijtje schoonmaakte — en de bruine nicotine-aanslag verwijderde — bleek er een fraai Rembrandtesk tafereel tevoorschijn te komen. Een mooi spel van licht…
Ik heb me er zelf ook vaak schuldig aan gemaakt. Vakantiekiekjes maken van oude huizen, met name in Frankrijk, die op het punt van omvallen staan. Vanwege het romantische effect. Toen ikzelf voor het eerst op huizenjacht ging, maakte ik dus prachtige foto’s van schilderachtige en bouwvallige huizen die ik thuis vol trots liet zien.…
Ooit was hij gevreesd, zo gevreesd zelfs dat de winter als personage werd neergezet: ‘Koning Winter’. Het winterseizoen was eeuwenlang een gesel voor de mensheid. De kou drong overal door, ook in de paleizen van adel en koningen. Open haarden en dicht tegen elkaar aanzitten boden enige soelaas. En natuurlijk dikke kleding. De zegswijze “Er…
De winters konden extreem koud zijn tijdens de ‘Kleine IJstijd’, die ons land vanaf de Middeleeuwen tot 1850 in zijn greep had. Oogsten mislukten en de wijnbouw verdween voor lange tijd uit onze contreien. Toch was het niet alleen maar kommer en kwel. Er was ook ijsvermaak. Vanaf 1465 reist de Boheemse baron Rozmital, in…
