Deze lieflijke scene van een besneeuwde landweg is geschilderd door de Engelse landschaps- en marineschilder Arthur Royce Bradbury (1892-1977). Op de achterkant van het doek staat de precieze plaats waar het kunstwerk is gemaakt, Sandbanks Poole in het Zuid-Engelse Dorset.
Tegenwoordig wordt deze smalle, zanderige landtong die ongeveer anderhalve kilometer de zee insteekt, door de Britse jet set bevolkt. Het wordt ook wel het ‘Palm Beach’ van Groot-Brittannië genoemd. Zover was het nog niet toen Royce Bradbury dit landelijke schilderij maakte. Dat veranderde rigoureus in de tweede helft van de vorige eeuw. Fameuze voetbalmanagers streken er neer en lieten er grandioze villa’s bouwen, de beroemde kok Rick Stein dreef er een vlaggenschiprestaurant aan het water. En in 1965 kocht John Lennon er een bungalow voor zijn geliefde tante Mimi.
Al eerder had een beroemdheid Sandbanks op de kaart gezet, de Italiaanse uitvinder Guglielmo Marconi. Hij voerde er in de late jaren 1890 zijn baanbrekende draadloze experimenten uit vanuit het Haven Hotel. Sandbanks werd daarmee de derde plek ter wereld met een permanent draadloos station.
Ooit was Sandbanks Poole een drie meter hoge zandstrook, door de getijden ontstaan, eeuwenlang onvruchtbaar en dus onbewoonbaar. Totdat deze woestenij, waar weer en wind vrij spel hadden, ergens in de 19e eeuw, voorzichtig ontdekt werd door het opkomend strandtoerisme. Pal na de Eerste Wereldoorlog werd door gedemobiliseerde soldaten een weg over de strook aangelegd, waardoor de zandstrook op de wereld aangesloten werd. Beetje bij beetje kwam het toerisme op gang.
In die tijd maakte Bradbury dit landelijke schilderij.
Je zou het bij zo’n vredelievend tafereel niet verwachten, maar de maker was een rijk gedecoreerde oorlogsheld. Met zijn bataljon vocht hij in de meest bloederige veldslagen van de Eerste Wereldoorlog.
Als jonge luitenant maakte Bradbury de Slag om de Marne, de Slag om de Aisne, Festubert en Messines mee. In die tijd maakte hij tekeningen van soldaten in loopgraven en gevechtshandelingen die vervolgens gepubliceerd werden in The Sphere, een Britse krant met veel illustraties, vooral van krijgsverrichtingen. Bradbury was geen beschermde ‘oorlogskunstenaar’ die veilig in zijn atelier, op afstand van het front, zijn impressies uitwerkte. Hij tekende wat hij zelf meemaakte, terwijl de kogels om zijn oren floten. Zijn werk had de autoriteit van iemand die er middenin stond — een meevechtende ooggetuige met een potlood.
De schetsen en tekeningen van zijn hand zijn nog steeds te zien in het Imperial War Museum in Londen, evenals het uniform van deze schilderende luitenant. Zijn kleding wordt nu door een wassen pop gedragen. De vele onderscheidingen zijn merkwaardigerwijs in de zakken van zijn legeruniform opgeborgen.
Arthur Royce Bradbury ging na de Eerste Wereldoorlog als illustrator werken. Bij een pottenbakkerij, Poole Pottery, waar hij zich toelegde op aanzienlijk vreedzamere taferelen. Weer waren zijn eigen ervaringen, met de scheepvaart vooral, hier leidend.
Poole Pottery is (nog steeds) een van de bekendste Britse pottenbakkerijen, die internationale faam verwierf met zijn handgeschilderd aardewerk in felle kleuren en expressieve patronen. Een echt design-merk dus..
Toen Bradbury in 1931 een serie scheepstekeningen voorlegde aan de artistiek directeur van de pottenbakkerij, werden die meteen aanvaard. Er volgde een reeks grote decoratieve borden, waarop historische schepen uit de rijke havengeschiedenis van Poole werden afgebeeld. De tekeningen kwamen van Bradbury, het schilderwerk werd uitgevoerd door de meest ervaren schilderessen van de pottenbakkerij, onder wie Ruth Pavely en Nellie Blackmore. Op de achterkant van elk bord staat vermeld wie wat deed: “ship drawn by Arthur Bradbury, painted by Ruth Pavely”.
Onder de afgebeelde schepen bevonden zich schepen waarop Bradbury zelf op gevaren had.
De scheepsborden uit de jaren dertig van Poole Pottery zijn tegenwoordig gewilde verzamelobjecten. De naam Arthur Bradbury staat op elk exemplaar vermeld.
Terug naar het winterlandschap. Dit kunstwerk dateert uit 1939 en is dus gemaakt aan de vooravond van die tweede, afschuwelijke oorlog, waarin de schilder opnieuw in militaire dienst ging. En het rustieke Sandbanks Poole, zijn woonplaats, veranderde tijdelijk in een groot fort, met bunkers en afweergeschut. Bedoeld om een mogelijke Duitse invasiemacht af te schrikken.
